Biogramy znanych postaci Wo造nia. O鈔odek "Wo豉nie z Wo造nia" przygotowuje "Wo造雟ki S這wnik Biograficzny". Dlatego zwracamy si do wszystkich, kt鏎ym drogi jest Wo造, prosz帷 o biogramy wybitnych os鏏 zwi您anych z Wo造niem oraz o przesy豉nie wycink闚 i kopii artykul闚 nt. Wo造nia z prasy lokalnej, zw豉szcza z tzw. Ziem Odzyskanych. Osoby zwi您ane z Wo造niem proszone s o wype軟ienie ankiety i przes豉nie jej na adres: ks. Witold J霩ef Kowal闚, O鈔odek "Wo豉nie z Wo造nia" skr. poczt. 9, 34-520 Poronin, Polska lub e-mail: kovaliv@ostroh.uar.net
RSS
czwartek, 14 lipca 2011
Ernst ALTHAUSEN

Ernst ALTHAUSEN

Ernst ALTHAUSEN

ALTHAUSEN Ernst (1862-1946), niemiecki pastor ewangelicki (lutera雟ki), autor prac po鈍i璚onych Niemcom na Wo造niu, misjonarz w鈔鏚 砰d闚. Urodzi si 13 marca 1862 r. w Kutuseki na Kaukazie jako syn lekarza wojskowego Adolfa Sigismunda Althausena i Anny Kathariny Thalroze. Uko鎍zy gimnazjum pa雟twowe w Mitawie (od 1917 r. Je貪awa). W latach 1882-1887 studiowa teologi w Dorpacie. Od stycznia do lipca 1888 r. wikariusz – pomocnik pastora Georga Friedricha Kerna w Ro篡szczach na Wo造niu. 31 lipca 1888 r. (wg innych danych 14 czerwca 1888 r.) ordynowany na pastora w Ro篡szczach. W latach 1888-1902 sta造 adiunkt w Tuczynie, adiunkt parafii w 砰tomierzu. W latach 1902-1908 sta造 adiunkt w R闚nem, adiunkt parafii w Tuczynie. W 1908 r. wyjecha z Wo造nia do Prus Wschodnich. W l. 1908-1910 by wsp馧pracownikiem organizacji Frsorgevereins fr Rckwanderer (Asocjacja Dla Powrotu Emigrant闚) w Berlinie. Pocz患szy od 1910 r. wsp馧pracuje z organizacj „Frsorgevereins deutscher Rckwanderer” (Pomoc Spo貫czna dla Niemieckich Repatriant闚) w Berlinie, kt鏎a opiekowa豉 si uchod嬈ami, bezdomnymi, chorymi, starszymi i dzie熤i. W latach 1910-1921 by pastorem w Raszkowie k. Ostrowa. W 1923 r. jest pastorem repatriant闚 we Frankfurcie nad Odr. W 1923 r. jest wikariuszem w Zechliner Htte i w Brssow/Mark, przedstawiciel parafii Brssow, Uckermark. W latach 1925-1932 jest pastorem parafii S闤lenthin, Prignitz, Brandenburg. 1 kwietnia 1932 r. przeszed na emerytur i uda si Dallgow-D鐽eritz ko這 Berlina. W 1940 r. jest kierownikiem jedynej 篡dowskiej organizacji chrze軼ija雟kiej w Berlinie. W 1941 r. chrzci 砰d闚 w Berlinie. W 1942 r. otrzyma ca趾owity zakaz swobody s這wa. Zmar 22 marca 1946 r. w Dallgow-D鐽eritz ko這 Berlina

Zob.: ALTHAUSEN, Ernst: „Die Deutschen in Wolhynien”. Berlin, Verein fr das Deutschtum im Ausland, 1919. 12 Seiten (Schriftenreihe der Kommission fr ostdeutsche Volkskunde in der deutschen Gesellschaft fr Volkskunde e.V., Bd. 33 u. 41); ALTHAUSEN, Ernst „Lebenserinnerungen aus Wolhynien, der Provinz Posen und aus Deutschland. Besuchsreise 1928 nach Rowno und Tutschin”, [w:] „Wolhynische Hefte“ Folge 12, s. 33-52; ALTHAUSEN, Ernst „Reisebeschreibung aus Wolhynien und Canada – Tagebuchbl酹ter”; Deutsche Buchhandlung, Winnipeg, Man., Kanada, 1921; ARNDT, Nikolaus, „Umsiedlung wolhyniendeutscher Kolonisten ins Baltikum 1907-1913”, [w;] „Wolhynische Hefte”, Folge 5, s. 116; HENNIG, Martin, „Die evangelisch-lutherische Kirche in Polnisch-Wolhynien: ihre Geschichte, die Form ihres Dienstes und die 竇絽rungen ihrer Fr闣migkeit”, Zentralkanzlei des Gustav-Adolf-Vereins, Leipzig 1933; s. 114; notacje ksi捫ek pastora:

http://www.wolhynien.de/books.htm

biogram pastora na stronie:

http://wiki.wolhynien.net/index.php/ALTHAUSEN,_Ernst

ks. Witold J霩ef Kowal闚

„Wo造雟ki S這wnik Biograficzny”

22:37, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
poniedzia貫k, 04 lipca 2011
Uwaga: z這dzieje pomys堯w

UWAGA:

ZΜDZIEJE POMYS紟!

Musimy napisa w pewnej przykrej dla nas sprawy. W sygnalnym numerze „Kresowego Serwisu Informacyjnego” przeczytali鄉y artykulik nt. „Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego”:

To absolutna nowo嗆. Pomys internetowego «Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego» zrodzi si na forum Wo造nia jako forma utrwalenia 郵a苓闚 polsko軼i na Wo造niu, 郵ad闚 pozostawionych nie tylko przez wielkie rody czy wybitnych tw鏎c闚, ale przez wszystkich Polak闚 kt鏎zy trafili na Kresy Wschodnie Rzeczypospolitej. Wo造 jak wskazuje nasza narodo趴a historia by praktycznie zwi您any z Polska od zarania naszych dziej闚. St康 korzenie wielu rodzin si璕aj odleg造ch wiek闚 , bo r騜ne zawirowa要ia historii spowodowa造 pojawianie si Polak闚 na Wo造niu, na przestrze要i wielu wiek闚. Mo積a jednak 鄉ia這 powiedzie, 瞠 pierwsze znacz帷e osadnictwo polskie na tym terenie mia這 miejsce i zwi您ek z data 1863 roku, czyli po powstaniu styczniowym i drugie po odzyskaniu niepodleg這頁ci przez II Rzeczpospolit. Mieli鄉y tu do czynienie, zar闚no ze s造nnym osadnictwem wojskowym, zas逝穎nych legionist闚, jak i nap造wem armii cywilnych pracownik闚 administracji do miast i miasteczek. Wojew鏚z負wo wo造雟kie by這 jednym z sze軼iu wojew鏚ztw pasa wschodniego zwa要ego potocznie «Kresami wschodnimi»”.

Nieprawda. Pomys „Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego” nie jest „absolutn nowo軼i” jak podaje „Kresowy Serwis Informacyjny”. Idea „Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego” zrodzi豉 si wiele lat wcze郾iej – w redakcji „Wo豉nia z Wo造nia” w Ostrogu. Nasza redakcja na 豉mach „Wo豉nia z Wo造nia” od wielu lat publikuje materia造 do „Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego”. W nied逝gim czasie b璠 si ukazywa drukiem poszczeg鏊ne jego zeszyty. Natomiast od 2005 roku istnieje jego wersja internetowa w postaci blogu – oto jego adres:

http://wolynskislownikbiograficzny.blox.pl/html

Tam znajduje si te „Ankieta dla «Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego»”

– zob.:

http://wolynskislownikbiograficzny.blox.pl/2005/12/Ankieta-dla-Wolynskiego-Slownika-Biograficznego.html

InstrukcjadlaAutor闚 hase biograficznych WSB by豉 opublikowana w naszym pi鄉ie jeszcze w 2003 roku – zob. „Wo豉nie z Wo造nia” nr 2 (51) z marca-kwietnia 2003 r., s. 8-9.

„Kresowy Serwis Informacyjny” prosimy o podawanie prawdziwych informacji i nieokradanie nas z naszych pomys堯w oraz umieszczenie stosownej informacji nt. prawdziwej genezy „Wo造雟kiego S這wnika Biograficznego”.

ks. Witold J霩ef Kowal闚

Redakcja „Wo豉nia z Wo造nia”

ul. Kardaszewicza 1, 35800 Ostr鏬, Ukraina

Stefan Kowal闚

O鈔odek „Wo豉nie z Wo造nia”, Bia造 Dunajec

adres dla korespondencji: skr. poczt. 9, 34-520 Poronin, Polska

Ostr鏬 – Bia造 Dunajec, 4 lipca 2011 r.

WSB

sobota, 18 czerwca 2011
Marianna NIECICKA

Marianna NIECICKA z Abramowicz闚, wdowa po Wojciechu – kapitanie wojsk polskich. Urodzi豉 si w 1782 r. Zmar豉 8 wrze郾ia 1842 r. w Hulczy na Wo造niu, parafia Ostr鏬, lat 60, dzieci nie zostawi豉.

Zob.: Metryki Wo造雟kie w AGAD, sygn. 881, s. 42V, nr 84.

10:58, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
Barbara Bentkowska

Barbara BENTKOWSKA (1759-1843), z Ma豉chowskich, wdowa po Alojzym staro軼ie dymidowskim. Zmar豉 18 sierpnia 1843 r. w miejscowo軼i Makoterty, par. Klewa, lat 84. Synowie Tomasz 穎naty i Micha bez瞠nny, c鏎ka Marianna panna.

Zob.: Metryki Wo造雟kie w AGAD, sygn. 882, s. 142R, nr 9.

10:53, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
poniedzia貫k, 16 listopada 2009
Kalendarium Wo造雟kie: 16 listopada

Kalendarium Wo造雟kie

16 listopada

16 listopada 1939 r. – rz康y ZSRR i Niemiec zawar造 umow w sprawie przesiedlenia do Niemiec tzw. „Niemc闚 etnicznych”. Na podstawie tej umowy sprowadzono na tereny wcielone do Rzeszy 128 379 os鏏 pochodzenia niemieckiego z terenu Wo造nia, wschodniej Galicji i rejonu Narwi.

16 listopada 1941 r. – Niemcy cofn瘭i uznanie dla „Poleskiej Siczy”. Cz窷 siczowc闚 z這篡豉 bro, pozostali rozeszli si do dom闚, zabieraj帷 bro ze sob. „Bulba”, w obawie przed aresztowaniem przez Niemc闚, wraz z kilkunastoma wsp馧pracownikami ukry si, mianowa si g堯wnym ukrai雟kim atamanem i rozpocz掖 dzia豉lno嗆 podziemn, organizuj帷 na nowo zbrojne formacje. W utworzonym przez niego sztabie wi瘯szo嗆 stanowili byli oficerowie UNR n, a doradcami byli tam tak瞠 melnykowcy.

Zob.: W豉dys豉w i Ewa Siemszko, „Nacjonalistyczne formacje zbrojne Maksyma Borowcia «Tarasa Bulby»” //

http://www.genocide.pl/php/1_dzial.php?ID3=220&username=&s=1&li=&sort=

16 listopada 1943 r. – we wsi Huta Stara pow. Kostopol podczas napadu oko這 1200 upowc闚 i tzw. „sekirnykiw” (siekiernik闚) czyli ch這p闚 ukrai雟kich uzbrojonych w siekiery, wid造, kosy itp. zgin窸o kilkana軼ie os鏏 polskiej ludno軼i cywilnej, 5 partyzant闚 AK oraz oko這 100 napastnik闚; w kol. Miedzik闚 pow. Kowel nacjonali軼i ukrai雟cy zamordowali 3 Polak闚: kobiet oraz 16-letni dziewczyn z 17-letnim jej bratem; w kol. Moczulanka pow. Kostopol upowcy zamordowali 3 Polak闚; w mie軼ie Sarny woj. wo造雟kie zmar 31-letni Polak postrzelony przez nacjonalist闚 ukrai雟kich.

Zob.: Stanis豉w 真rek, „Kalendarium ludob鎩stwa ukrai雟kiego dokonanego na ludno軼i polskiejw latach 1939 - 1948” //

http://www.stankiewicze.com/ludobojstwo/1943_5.html

16 listopada 1966 r. – w 鈍i皻o Matki Boskiej Ostrobramskiej S逝ga Bo篡 o. Serafin Kaszuba zosta zwolniony z kary zes豉nia. Zamieszka w Akmoli雟ku (obecnie Astana, stolica Kazachstanu) i natychmiast zacz掖 aposto這wa w鈔鏚 Polak闚 osiad造ch w tamtym rejonie. Jednak瞠 22 grudnia tego roku ponownie go aresztowano i osadzono w odleg造m od miasta domu dla starc闚 i kalek z surowym zakazem opuszczania zak豉du.

16 listopada 1989 r. – demonta pomnika Feliksa Dzier篡雟kiego w Warszawie.

16 listopada 1993 r. – zamkni皻o mauzoleum Lenina w Moskwie.

16 listopada 2006 r. – zmar Ihor Marko, sportowiec ukrai雟ki, jeden z najbardziej utalentowanych 簑磧owc闚 tego kraju. Urodzi si 29 czerwca 1965 r. w R闚nem na Wo造niu.

Uprzejmie prosz o wszelkie uwagi i uzupe軟iania.

ks. Witold J霩ef Kowal闚

vykovaliv@gmail.com

Serdecznie zapraszam do grupy „Wo豉nie z Wo造nia”

http://groups.google.com/group/wolanie?hl=pl



08:53, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
Irena BERG (1928-2005)

Wspomnienie

o 酥. Irenie Berg

dzia豉czce Polskiego

Towarzystwa

Kulturalno O鈍iatowego

w Tarnopolu

如. Irena BERG urodzi豉 si 5 kwietnia 1928 r. w Szumsku (woj. wo造雟kie). Ojciec Leopold Berg, zawodowy oficer WP, pe軟i s逝瘺 w 7 pu., KOP, Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzi康zu, w kampanii wrze郾iowej w 27 pu., wtedy dosta si do niewoli sowieckiej i zosta zamordowany w Katyniu (ob霩 Starobielski). Matka Katarzyna z domu Anders.

Do 1931 r. Irena Berg z rodzicami mieszka豉 w r騜nych miejscowo軼iach na Wo造niu, jak tego wymaga豉 s逝瘺a w KOP-ie Jej ojca. Po tym okresie przenosz si do Grudzi康za. We wrze郾iu 1939 ojciec telefonicznie poprosi, by rodzina z dobytkiem przenios豉 si do Nie鈍ie瘸, gdzie stacjonowa 27 pu. Przywiezione rzeczy zosta造 tam skonfiskowane przez sowiet闚, a matka z dwiema c鏎kami (Iren i Zuzann) jako uciekinierzy musia豉 ukrywa si przed w豉dzami. W pa寮zierniku 1939 r. z wielkimi trudno軼iami przedosta造 si do Szumska do dziadka, kt鏎y by tam lekarzem.

13 kwietnia 1940 r. matka z c鏎kami zosta造 wywiezione do Kazachstanu. Jecha造 tym samym transportem co p. Ziuta Auterhoff z c鏎k Danut, kt鏎ej wspomnienia zamie軼ili鄉y w “G這sach Podolan” nr 70 w ub. roku. W Kazachstanie pani Berg pracowa豉 przy budowie kolei karagandyjskiej.

Po 6 latach wracaj w 1946 do Szumska. Nie mog造 skorzysta z ekspatriacji do Polski poniewa dokumenty ich zagin窸y jeszcze w Nie鈍ie簑. W 1950 r. przymusowo wydano im paszporty sowieckie.

Szko喚 鈔edni Irena Berg uko鎍zy豉 w 1950 r. w Szumsku, a w 1956 Akademi Medyczn we Lwowie. Nakazem pracy skierowano J do wojew鏚zkiego szpitala w Tarnopolu, gdzie pracowa豉 jako ftyziatra i rentgenolog do 1992 r. kiedy to przechodzi na emerytur.

Nie mog帷 wr鏂i do kraju na sta貫 po鈍i璚i豉 si pracy spo貫cznej w Polskim Towarzystwie Kulturalno O鈍iatowym w Tarnopolu od chwili jego powstania tj. od 1989 r.

By豉 cz這wiekiem bardzo uczynnym, skromnym, staraj帷ym si by o sobie m闚i jak najmniej. Bardzo spokojnie i bez rozg這su pracowa豉 w Towarzystwie niemal do samego ko鎍a. (Powy窺ze wiadomo軼i o Niej uzyska豉 Jej zaufana wsp馧pracowniczka z Towarzystwa). Pani Irena bra豉 udzia w Zjazdach Tarnopolan, na kt鏎ych cz瘰to przedstawia豉 sytuacj Polak闚 i prace Towarzystwa. Jej oceny by造 zawsze, jak Ona sama, spokojne, wywa穎ne i wiarygodne. Bra豉 czynny udzia w pracach spo貫cznych Towarzystwa, w tym przy corocznym porz康kowaniu grob闚 na cmentarzu tarnopolskim.

Zmar豉 25 listopada 2005 r. w tarnopolskim szpitalu. 27 listopada Msz 鈍. na plebanii Tarnopolanie po瞠gnali 酥. Iren Berg, kt鏎, zgodnie z Jej wol, pochowano w Szumsku obok matki, kt鏎a zmar豉 w 1989 r.

疾gnamy z 瘸lem Cz這wieka wielkiego serca tak ci篹ko do鈍iadczonego przez los.

w imieniu Tarnopolan z Klubu “Podole”

Jerzy Stopa

毒鏚這: Jerzy Stopa, „Wspomnienie o 酥. Irenie Berg dzia豉czce Polskiego Towarzystwa Kulturalno-O鈍iatowego w Tarnopolu”, [w:] „G這sy Podolan” nr 74 ze stycznia-lutego 2006 r., s. 40-42 //

http://www.wbc.poznan.pl/Content/36610/Biuletyn+74.doc

08:25, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
pi徠ek, 25 wrze郾ia 2009
Irena BERG (1928-2005)

Wspomnienie

o 酥. Irenie Berg

dzia豉czce Polskiego Towarzystwa

Kulturalno O鈍iatowego

w Tarnopolu

如. Irena BERG urodzi豉 si 5 kwietnia 1928 r. w Szumsku (woj. wo造雟kie). Ojciec Leopold Berg, zawodowy oficer WP, pe軟i s逝瘺 w 7 pu., KOP, Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudzi康zu, w kampanii wrze郾iowej w 27 pu., wtedy dosta si do niewoli sowieckiej i zosta zamordowany w Katyniu (ob霩 Starobielski). Matka Katarzyna z domu Anders.

Do 1931 r. Irena Berg z rodzicami mieszka豉 w r騜nych miejscowo軼iach na Wo造niu, jak tego wymaga豉 s逝瘺a w KOP-ie Jej ojca. Po tym okresie przenosz si do Grudzi康za. We wrze郾iu 1939 ojciec telefonicznie poprosi, by rodzina z dobytkiem przenios豉 si do Nie鈍ie瘸, gdzie stacjonowa 27 pu. Przywiezione rzeczy zosta造 tam skonfiskowane przez sowiet闚, a matka z dwiema c鏎kami (Iren i Zuzann) jako uciekinierzy musia豉 ukrywa si przed w豉dzami. W pa寮zierniku 1939 r. z wielkimi trudno軼iami przedosta造 si do Szumska do dziadka, kt鏎y by tam lekarzem.

13 kwietnia 1940 r. matka z c鏎kami zosta造 wywiezione do Kazachstanu. Jecha造 tym samym transportem co p. Ziuta Auterhoff z c鏎k Danut, kt鏎ej wspomnienia zamie軼ili鄉y w “G這sach Podolan” nr 70 w ub. roku. W Kazachstanie pani Berg pracowa豉 przy budowie kolei karagandyjskiej.

Po 6 latach wracaj w 1946 do Szumska. Nie mog造 skorzysta z ekspatriacji do Polski poniewa dokumenty ich zagin窸y jeszcze w Nie鈍ie簑. W 1950 r. przymusowo wydano im paszporty sowieckie.

Szko喚 鈔edni Irena Berg uko鎍zy豉 w 1950 r. w Szumsku, a w 1956 Akademi Medyczn we Lwowie. Nakazem pracy skierowano J do wojew鏚zkiego szpitala w Tarnopolu, gdzie pracowa豉 jako ftyziatra i rentgenolog do 1992 r. kiedy to przechodzi na emerytur.

Nie mog帷 wr鏂i do kraju na sta貫 po鈍i璚i豉 si pracy spo貫cznej w Polskim Towarzystwie Kulturalno O鈍iatowym w Tarnopolu od chwili jego powstania tj. od 1989 r.

By豉 cz這wiekiem bardzo uczynnym, skromnym, staraj帷ym si by o sobie m闚i jak najmniej. Bardzo spokojnie i bez rozg這su pracowa豉 w Towarzystwie niemal do samego ko鎍a. (Powy窺ze wiadomo軼i o Niej uzyska豉 Jej zaufana wsp馧pracowniczka z Towarzystwa). Pani Irena bra豉 udzia w Zjazdach Tarnopolan, na kt鏎ych cz瘰to przedstawia豉 sytuacj Polak闚 i prace Towarzystwa. Jej oceny by造 zawsze, jak Ona sama, spokojne, wywa穎ne i wiarygodne. Bra豉 czynny udzia w pracach spo貫cznych Towarzystwa, w tym przy corocznym porz康kowaniu grob闚 na cmentarzu tarnopolskim.

Zmar豉 25 listopada 2005 r. w tarnopolskim szpitalu. 27 listopada Msz 鈍. na plebanii Tarnopolanie po瞠gnali 酥. Iren Berg, kt鏎, zgodnie z Jej wol, pochowano w Szumsku obok matki, kt鏎a zmar豉 w 1989 r.

疾gnamy z 瘸lem Cz這wieka wielkiego serca tak ci篹ko do鈍iadczonego przez los.

w imieniu Tarnopolan z Klubu “Podole”

Jerzy Stopa

毒鏚這: Jerzy Stopa, „Wspomnienie o 酥. Irenie Berg dzia豉czce Polskiego Towarzystwa Kulturalno-O鈍iatowego w Tarnopolu”, [w:] „G這sy Podolan” nr 74 ze stycznia-lutego 2006 r., s. 40-42 //

http://www.wbc.poznan.pl/Content/36610/Biuletyn+74.doc

09:49, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
wtorek, 05 maja 2009
Dany這 Szumuk

Materia ze "S這nika Dysydent闚":

http://www.karta.org.pl/Biogram1.asp%3FKategoriaID=43&ProduktID=232.html

Dany這 Szumuk (ur. 1914)

Dany這 Szumuk


Uczestnik walki narodowowyzwole鎍zej w szeregach *Ukrai雟kiej Armii Powsta鎍zej, cz這nek *Ukrai雟kiej Grupy Helsi雟kiej, autor samizdatu, przetrzymywany w wi瞛ieniach i 豉grach oko這 42 lat.
Urodzi si na Wo造niu we wsi Boremszczyzna (pow. lubomlski) w rodzinie ch這pskiej. Od dzieci雟twa styka si z niesprawiedliwo軼i. G堯wn warto軼i sta豉 si dla niego wolno嗆: sumienia, przekona, s這wa oraz niezawis這嗆 pa雟twowa. S康zi, 瞠 si陰 d捫帷 do realizacji tych idea堯w jest podziemna Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy (KPZU), kt鏎a uznawa豉 polskie rz康y na tych terenach za re磨m okupacyjny. W wieku 17 lat wst徙i do KPZU i podj掖 walk z w豉dz.
20 stycznia 1934 zosta aresztowany, a 25 maja 1935 skazany przez s康 w Kowlu na 8 lat pozbawienia wolno軼i. Podczas pobytu w wi瞛ieniu, gdzie wi篥niowie polityczni z wy窺zym wykszta販eniem prowadzili wyk豉dy praktycznie z wszystkich dyscyplin wiedzy, Sz. przeszed kurs szko造 鈔edniej. W 1936 roku dzi瘯i amnestii dla wi篥ni闚 politycznych, skr鏂ono mu kar do 5 lat i 4 miesi璚y.
W 1939 roku wr鏂i do domu (w wyniku dzia豉 wojennych jego rodzinna miejscowo嗆 znalaz豉 si na terytorium ZSRR). W latach 1939-41 by cz這nkiem WKP(b). Na polecenie komitetu rejonowego uczy geografii w szkole. Wkr鏒ce z powodu r騜nic pogl康闚 zosta odsuni皻y od nauczania.
W 1940 roku zda egzaminy ko鎍owe w szkole 鈔edniej i rozpocz掖 studia pedagogiczne.
15 maja 1941 zosta aresztowany jako „brat wroga ludu" (starszy brat Sz. by aktywist legalnie dzia豉j帷ej w przedwojennej Polsce partii Sel-Rob - Ukrai雟kiej Socjalistycznej Organizacji Ch這psko-Robotniczej).
Z wi瞛ienia powo豉no go do Armii Czerwonej. Jako 穎軟ierz batalionu karnego uczestniczy w walkach. Rozkazem dow鏚ztwa cz這nkowie rodzin wi篥ni闚 politycznych oraz 穎軟ierze narodowo軼i niemieckiej zostali rozbrojeni. Sz. znalaz si w rozbrojonym batalionie. Wkr鏒ce dosta si do niewoli. Trafi do obozu koncentracyjnego dla je鎍闚 wojennych w Chorole (obw. po速awski), zdo豉 stamt康 uciec. W rodzinnych stronach zorganizowa oddzia partyzancki, kt鏎y w 1943 roku wszed w sk豉d *Ukrai雟kiej Armii Powsta鎍zej (UPA). Nie zgadzaj帷 si w zasadniczych sprawach z dow鏚ztwem UPA, odm闚i udzia逝 w akcjach zbrojnych. Wyk豉da na kursach wojskowych geografi ekonomiczn.
Po nadej軼iu Armii Radzieckiej latem 1944 dowodzi „grup ekspedycyjn" (pochidna hrupa) UPA w obw. 篡tomierskim. Wobec braku mo磧iwo軼i dalszej walki rozwi您a oddzia. W grudniu 1944 zosta aresztowany, a w 1945 roku skazany przez Trybuna Wojskowy Wojsk NKWD obw. 篡tomierskiego na podstawie art. 54, p. 1 kk USRR (*art. 58, p. 1 kk RFSRR) i art. 54 p. 2a kk USRR („zdrada ojczyzny") na najwy窺zy wymiar kary - rozstrzelanie, zamienione p騧niej na 20 lat 豉gr闚. Wyrok odbywa w obozie kator積iczym nr 3 w Norylsku. By jednym z organizator闚 powstania wi篥ni闚 w Norylsku w czerwcu-wrze郾iu 1953, za co zosta przeniesiony do *wi瞛ienia w豉dimirskiego. Powstanie opisa p騧niej w wydanych przez wydawnictwo *„Smo這skyp" wspomnieniach Za schidnym obrijem (Za horyzontem wschodnim).
W sierpniu 1956 na mocy decyzji Komisji Prezydium Rady Najwy窺zej ZSRR zosta zwolniony, wyrok anulowano. Powr鏂i na Ukrain. W okresie powstania w璕ierskiego i po jego st逝mieniu nasili造 si naciski KGB na by造ch wi篥ni闚 politycznych. Wszelkimi sposobami w豉dze stara造 si usun望 z Ukrainy Zachodniej ludzi uwa瘸nych za nieprawomy郵nych. Og這szono przesiedlenie do innych obwod闚 Ukrainy. Sz. wraz z rodzin (穎na i troje dzieci) wyjecha do obw. dniepropietrowskiego.
19 listopada 1957 zosta wezwany do KGB, gdzie zaproponowano mu wsp馧prac z „organami". Odm闚i. Nast瘼nego dnia w jego mieszkaniu przeprowadzono rewizj. Zabrano wszystkie r瘯opisy. 21 listopada zosta aresztowany i odwieziony do wi瞛ienia w ㄆcku. Przedstawiono mu kopie jego w豉snych list闚 i list闚 przyjaci馧, usi逝j帷 z wyrwanych z kontekstu s堯w i zda zmontowa grupow spraw o zdrad ojczyzny. Sz. omawia niekiedy w listach problemy, kt鏎e nurtowa造 go po wieloletnich kontaktach z komunistami, a potem z nacjonalistami. Ostatecznie postanowi nie mie do czynienia ani z jednymi, ani z drugimi. Pr鏂z tego 郵edczy wo造雟kiego KGB pr鏏owali doprowadzi do procesu *Organizacji Nacjonalist闚 Ukrai雟kich w obozie w Norylsku.
5 maja 1958 na zamkni皻ym posiedzeniu Wo造雟kiego S康u Obwodowego Sz. zosta skazany z art. 54, p. 10 kk USRR (*art. 58, p. 10 kk RFSRR) na 10 lat pozbawienia wolno軼i. Kar odbywa w Workucie, a nast瘼nie w Tajszecie (st. Wichoriewka). 20 pa寮ziernika 1960 przeniesiono go do *oboz闚 mordwi雟kich. Podczas rewizji w 1962 roku znaleziono tekst jego wspomnie, za co d逝窺zy czas sp璠zi w wi瞛ieniu obozowym. 21 pa寮ziernika 1967 zosta wywieziony do Kijowa, a 20 listopada tego samego roku zwolniony.
Od jesieni 1967 mieszka w Bohus豉wiu (obw. kijowski), pracowa jako str騜 w obozie pionierskim i dy簑rny marynarz w kombinacie zagospodarowywania pla w Kijowie.
W 1968 roku nawi您a kontakty z *„szestydesiatnykami", przede wszystkim z Iwanem Swit造cznym, Nadij Swit造czn i Jewhenem Swerstiukiem.
W 1970 roku uko鎍zy pisanie drugiej cz窷ci wspomnie, wydanych p騧niej na Zachodzie.
12 stycznia 1972 zosta kolejny raz aresztowany i oskar穎ny z art. 62, ust. 2 kk USRR (*art. 70, ust. 2 kk RFSRR) oraz z art. 187, p. 1 kk USRR (*art. 190, p. 1 kk RFSRR). Skonfiskowano jego wspomnienia, u Iwana Swit造cznego znaleziono list Sz., uznany za dokument programowy ruchu narodowowyzwole鎍zego. Inkryminowano mu ponadto kolporta artyku堯w Milovana D磨lasa i Iwana Dziuby.
Na rozprawie w dniach 5-7 lipca 1972 zosta skazany przez s康 obwodowy w Kijowie na 10 lat 豉gr闚 o *rygorze specjalnym i 5 lat zes豉nia. Uznano go za szczeg鏊nie niebezpiecznego recydywist. Kar odbywa pocz徠kowo w *obozach mordwi雟kich, a nast瘼nie w *obozach permskich.
10 pa寮ziernika 1972 opisa swoj spraw w li軼ie do Prezydium Rady Najwy窺zej ZSRR. Prosi o odebranie mu obywatelstwa radzieckiego: „ζtwiej mi b璠zie umiera [...] w ci篹kiej niewoli za granicami Ukrainy, nie b璠帷 obywatelem ZSRR". Pisma tej samej tre軼i z這篡 w 1973 i 1974 roku.
Podczas uwi瞛ienia uczestniczy w licznych akcjach protestacyjnych. Cieszy si w obozie powszechnym szacunkiem. W 1976 roku wszed do powo豉nego przez wi篥ni闚 komitetu, kt鏎y mia tworzy klimat wzajemnego szacunku i respektowania humanitarnych praw jednostki w鈔鏚 wi篥ni闚 politycznych o r騜nych orientacjach ideowych.
W 1978 roku zosta uznany za inwalid drugiej grupy. Wtedy te grupa wi篥ni闚 (Eduard Kuzniecow, O貫ksij Mur瞠nko, Mychaj這 Osadczyj, Wasyl Romaniuk) zwr鏂i豉 si do rz康u i parlamentu Kanady z pro軸 o „dziesi璚iokrotne wzmo瞠nie" wysi趾闚 w sprawie uwolnienia Sz., w zwi您ku z tragicznym stanem jego zdrowia. 3 listopada 1978 parlament Kanady jednog這郾ie przyj掖 rezolucj dotycz帷 stara o zwolnienie Sz. i umo磧iwienie mu emigracji do Kanady, gdzie mia krewnych.
W lutym 1979 zosta cz這nkiem *Ukrai雟kiej Grupy Helsi雟kiej. 30 grudnia 1979 opublikowano w samizdacie materia z okazji 65. rocznicy jego urodzin.
1 marca 1980 wraz z innymi wi篥niami podlegaj帷ymi *rygorowi specjalnemu zosta przeniesiony do os. Kuczyno (*obozy permskie). W 1982 roku przewieziono go na zes豉nie do wsi Karatobe (obw. uralski w Kazachstanie), gdzie przebywa do 4 stycznia 1987.
W 1987 roku, po 42 latach sp璠zonych w wi瞛ieniach, obozach i na zes豉niu, wyjecha do Kanady i osiad w Toronto.


Iryna Rapp (M..)


I.
Pere篡te i peredumane. Spohady ji rozdumy ukrajin鄂oho dysydenta-politwiaznia z rokiw b逝ka i borot惑y pid trioma okupacijamy Ukrajiny (1921-1981), Kyjiw 1998 (popr. i uzup. wydanie ksi捫ki Za schidnym obrijem, Paris-Baltimore, 1974). T. fragm. w: M. Siwicki, Dzieje konflikt闚 polsko-ukrai雟kich, t. 3, Warszawa 1994.

II.
J. Kuzniecow, Stariejszyj politkator瘸nin - Dani豉 ζwrientjewicz Szumuk, „Kontinient" 1980, nr 22.
H. Kasjanow, Nezhodni: ukrajin鄂a intelihencija w rusi oporu 1960-80-ch rokiw, Kyjiw 1995.
A. Rusnaczenko, Nacjonalno-wyzwolnyj ruch w Ukrajini. Seredyna 1950-ch - poczatok 1990-ch rokiw, Kyjiw 1998.
T. Batenko, „Ja powstaju, ot瞠, ja isnuju..." Politycznyj portret Iwana Hela. Narysy z istoriji ukrajin鄂oho ruchu oporu kincia 1950-ch - poczatku 1990-ch rokiw, Lwiw 1999.

09:41, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
pi徠ek, 27 marca 2009
Ihor Wo這dymyrowycz Hu

http://guzj.info/?page_id=149

Ihor Wo這dymyrowycz

Hu (1982-)

ukrai雟ki dzia豉cz nacjonalistyczny

Urodzi si 11 stycznia 1982 roku w ㄆcku. Zako鎍zy Wo造雟ki Uniwersytet Pa雟twowy im. κsi Ukrainki w ㄆcku ze specjalno軼i "politologia". Dzia豉lno嗆 spo貫czn rozpocz掖 w 1998 roku. W 2000 roku by jednym z inicjator闚 reaktywacji w ㄆcku P豉stu - Narodowej Organizacji Skautowskiej Ukrainy. Zg這szony do kurenia starszych p豉stun闚 "Zakon 疾laznej Ostrogi".

Od 2001 roku - przewodnicz帷y Wo造雟kiego Oddzia逝 Regionalnego M這dzie穎wego Kongresu Nacjonalistycznego. W latach 2000-2002 - przewodnicz帷y ㄆckiej Organizacji Miejskiej Kongresu Nacjonalist闚 Ukrai雟kich. W 2001 r. by jednym z koordynator闚 Oddzia逝 Wo造雟kiego Komitetu Oporu Obywatelskiego "O Prawd!". Bra udzia w wydarzeniach 9 marca w Kijowie, skazany w trybie administracyjnym na 10 dni aresztu. Od 2001 roku - koordynator Wo造雟kiego Oddzia逝 Koalicji M這dzie篡 "Nasza Ukraina". W latach 2002-2006 - radny Rady Miejskiej w ㄆcku, wsp馧przewodnicz帷y frakcji bloku "Nasza Ukraina". W latach 2002-2004 - zast瘼ca przewodnicz帷ego Og鏊noukrai雟kiej Organizacji M這dzie穎wy Kongres Nacjonalistyczny.

Od 29 stycznia 2005 roku przewodnicz帷y Og鏊noukrai雟kiej Spo貫cznej Organizacji M這dzie穎wej "Nacionalnyj Aljans". Uczestnik akcji "Szlak Czarnobylski 2005" w Mi雟ku. Skazany w trybie administracyjnym na 10 dni aresztu. Deportowany z Bia這rusi z zakazem wjazdu na teren tego pa雟twa przez 5 lat. Nagrodzony Nagrod Gabinetu Ministr闚 Ukrainy za szczeg鏊ne osi庵ni璚ia m這dzie篡 w rozbudowie Ukrainy. Doradca przewodnicz帷ego Wo造雟kiej Obwodowej Administracji Pa雟twowej. Deputowany Wo造雟kiej Rady Obwodowej, przewodnicz帷y Sta貫j Komisji do Spraw Polityki M這dzie穎wej, Sportu i Turystyki. Naczelnik Wydzia逝 do Spraw Rodziny i M這dzie篡 Rady Miejskiej w ㄆcku. Bezpartyjny. 皋naty.

Zob.: "Ihor Hu. Ukrajina ponad use. Biografia" //

http://www.guzj.info/?page_id=149

Kontakt:

Adres: Ukraina, 43024 m. ㄆck, pr. Mo這di 13b

Tel.: +380-332-78-49-77

E-mail: igor_guzj@yahoo.com

ICQ 228-730-336

Live Journal: http://guzj.livejournal.com

Asystent-konsultant: O貫ksij Panasiuk, tel. kom.: +380-97-965-20-26

Sekretarz prasowy: Iryna Kaczan, tel. kom.: +380-66-702-26-42

 

22:06, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 26 marca 2009
Jan Szatowski
http://zecernia.com/html/?p=206

Jan Szatowski

(1907-1988)

pp趾 Jan Szatowski (vel Szaty雟ki) ps. “Kowal”, “Zago鎍zyk”, “Jemio豉” - oficer Wojska Polskiego. Dow鏚ca 50 Pu趾u Piechoty AK. Urodzi si 23 stycznia 1907 r. w miejscowo軼i Murafa na Podolu, zmar 8 wrze郾ia 1988 r. w Poznaniu.

Uko鎍zy gimnazjum im. Vetter闚 w Lublinie, nast瘼nie Szko喚 Podchor捫ych Piechoty w Komorowie ko這 Ostrowi Mazowieckiej. Skierowany zosta do 5 Pu趾u Piechoty Legion闚 w Wilnie, z kt鏎ym wyruszy na wojn we wrze郾iu 1939 r.

W 1939 r. na stanowisku dow鏚cy kompanii zwiadu walczy z Niemcami pod Wol Wody雟k, Serockiem i Seroczynem. 13 wrze郾ia zosta ranny, trafi do szpitala wojskowego w Che軛ie. 29 pa寮ziernika przewieziony do Norymbergi gdzie kontynuowano leczenie. Przebywa w Oflagach: VII C Laufen i II C Woldenberg.

26 grudnia 1942 r. wesp馧 z ppor. Zdzis豉wem Kurasiem i por. Karolem 砰woci雟kim podj掖 brawurow i udan ucieczk z niewoli. Pieszo, 軼igani przez Niemc闚, dotarli do Poznania, sk康 kana豉mi konspiracyjnymi zostali przerzuceni do Warszawy. 19 stycznia 1943 r. zameldowa si w dyspozycji KG AK.

Skierowany na Wo造, 7 marca 1943 r. zameldowa si w Kowlu u Komendanta Okr璕u p趾. Kazimierza B帳i雟kiego ps. “Lubo” - swojego dow鏚cy w 5 pp Leg. - gdzie obj掖 stanowisko inspektora rejonowego organizuj帷 struktury konspiracyjne.

15 stycznia 1944 r. Komendant Okr璕u Wo造 zarz康zi wykonanie “Burzy” i og這si mobilizacj struktur konspiracyjnych. W rejonie koncentracji w Zasmykach zebra這 si oko這 3.000 ludzi. Dow鏚c zgrupowania “Gromada” zosta mjr Jan Szatowski. W marcu 1944 r. w ramach odtwarzania Wojska Polskiego przez AK stan掖 na czele 50 pp AK.
Po 鄉ierci pp趾. dypl. Jana Wojciech Kiwerskiego ps. “Oliwa” dowodzi 27. Wo造雟k Dywizj Piechoty AK w okresie 18 kwietnia - 3 maja 1944 r.

Bra udzia w walkach o Kowel, Luboml. Na Polesiu walczy w rejonie Smolar, Szacka, Wielkoryty, Dywina, Ma這ryty. Po reorganizacji Dywizji na Lubelszczy幡ie nadal dowodzi pu趾iem, kt鏎y stoczy w ramach Akcji “Burza” boje w rejonie Parczewa i Ostrowa Lubelskiego, pod Koz堯wk i Kamionk i Lubartowem.

Po rozbrojeniu przez Rosjan Dywizji 25 lipca 1944 r. w Skrobowie unikn掖 aresztowania. 31 sierpnia 1944 r. rozpocz掖 organizacj struktur WiN-u na Podlasiu i Lubelszczy幡ie pocz徠kowo jako inspektor rejonowy, nast瘼nie komendant Okr璕u Lubelskiego.

Aresztowany 9 listopada 1946 r. przez Urz康 Bezpiecze雟twa zosta os康zony, zdegradowany i skazany na kar 鄉ierci. Wyrok zosta p騧niej zmieniony na 7 lat wi瞛ienia. Kar odby w ca這軼i w wi瞛ieniach w Rawiczu i Wronkach.

Po odbyciu kary w 1954 r. osiad w Janowcu Wielkopolskim gdzie zaj掖 si upraw roli. Nie przyj掖 propozycji MON zweryfikowania odebranego mu stopnia. Pod koniec lat 70. otrzyma rent inwalidzk. Nie za這篡 rodziny.

Po ci篹kiej chorobie zmar 8 wrze郾ia 1988 r. w Poznaniu. Pochowany zosta na cmentarzu katolickim w Janowcu Wielkopolskim.

Awanse:
1932 - podporucznik
1934 - porucznik
1938 - kapitan
11 listopada 1943 - major
1945 - podpu趾ownik

Odznaczenia:
* trzykrotnie Krzy Srebrny Orderu Virtuti Militari:
- za Wojn Obronn 1939 r. (za bitw pod Wol Wody雟k)
- za zorganizowanie udanej ucieczki z Oflagu IIC Woldenberg
- za dzia豉lno嗆 w konspiracji, dowodzenie i osobist waleczno嗆 podczas walk z Niemcami na Wo造niu, Polesiu i Lubelszczy幡ie
* trzykrotnie Krzy Walecznych
* Z這ty Krzy Zas逝gi z Mieczami

19:31, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 6
| < Sierpie 2016 > |
Pn Wt Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
O autorze
uahistory Vesna Wo豉nie z Wo造nia - Волання з Волині

Promote Your Page Too