Biogramy znanych postaci Wo造nia. O鈔odek "Wo豉nie z Wo造nia" przygotowuje "Wo造雟ki S這wnik Biograficzny". Dlatego zwracamy si do wszystkich, kt鏎ym drogi jest Wo造, prosz帷 o biogramy wybitnych os鏏 zwi您anych z Wo造niem oraz o przesy豉nie wycink闚 i kopii artykul闚 nt. Wo造nia z prasy lokalnej, zw豉szcza z tzw. Ziem Odzyskanych. Osoby zwi您ane z Wo造niem proszone s o wype軟ienie ankiety i przes豉nie jej na adres: ks. Witold J霩ef Kowal闚, O鈔odek "Wo豉nie z Wo造nia" skr. poczt. 9, 34-520 Poronin, Polska lub e-mail: kovaliv@ostroh.uar.net
RSS
pi徠ek, 24 sierpnia 2007
Zmar 如. ks. Kazimierz Zaj帷

Kazimierz Zaj帷

Z Wikipedii

Ks. Kazimierz Boles豉w Zaj帷 – kap豉n archidiecezji lubelskiej. Urodzi si 19 sierpnia 1955 roku we wsi Nieledew w gminie Trzeszczany w woj. lubelskim. W Nieledwi chodzi przez 7 lat do szko造 podstawowej. 茳m klas sko鎍zy w 畝rach ko這 Zielonej G鏎y. Przez 3 lata uczy si w Zasadniczej Szkole G鏎nictwa Naftowego, p騧niej przeni鏀 si do Pi造, gdzie uczy si w Technikum Naftowym, kt鏎e uko鎍zy w 1976 roku. Do Wy窺zego Seminarium Duchownego w Lublinie wst徙i w 1976 roku. 安i璚enia kap豉雟kie przyj掖 w dniu 12 czerwca 1982 roku i rozpocz掖 prac duszpastersk jako wikariusz parafii Sawin w diecezji lubelskiej. W 1993 roku zg這si si do pracy duszpasterskiej na Ukrainie. Od sierpnia 1993 roku do sierpnia 1994 roku pracowa w sanktuarium Matki Bo瞠j w Latyczowie na Podolu. W 1994 roku przyjecha do ㄆcka na Wo造 i obj掖 opiek duszpasterska dwie ma貫 parafie w Maniewiczach i Lubieszowie – ich proboszczem zosta mianowany przez abpa Mariana Jaworskiego w dniu 10 wrze郾ia 1994 roku – dekret metropolity lwowskiego L.P. 231/94 z 10 wrze郾ia 1994 roku. Z powodu trudnych warunk闚 mieszkaniowych tymczasowo mieszka w ㄆcku. Dnia 1 wrze郾ia 1998 roku zosta mianowany przez ks. bpa Marcjana Trofimiaka Kanonikiem Honorowym Kapitu造 Katedralnej ㄆckiej – dekret l.dz. 18/98 z 1 wrze郾ia 1998 roku. Uko鎍zy budow plebanii w Maniewiczach. W dniu 2 listopada 2001 roku z這篡 rezygnacj i zosta zwolniony z obowi您k闚 proboszcza w Maniewiczach i Lubieszowie w dniu 18 listopada 2001 roku. Od 2002 roku pracowa jako duszpasterz we W這szech. Zmar 13 sierpnia 2007 r. w szpitalu w Pistoi (Italia) w wyniku ci篹kiej choroby krwi. By mo瞠 jest kolejn ofiar Czarnobyla, gdy okolice Lubieszowa i Maniewicz, gdzie ofiarnie pracowa 酥. ks. Kazimierz Zaj帷, zosta造 powa積ie ska穎ne w wyniku awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu. Pogrzeb odby si w ko軼iele parafialnym w Nieledwi k. Hrubieszowa (diecezja zamojsko-lubaczowska) we czwartek 23 sierpnia 2007 r. o godz. 11.00. Nabo瞠雟twu przewodniczy J.E. ks. bp Mieczys豉w Cis這, bp pomocniczy archidiecezji lubelskiej. Dzie wcze郾iej, w 鈔od 22 sierpnia 2007 r. do Nieledwi przyby ordynariusz diecezji 逝ckiej J.E. ks. bp Marcjan Trofimiak, kt鏎y przewodniczy uroczystej Mszy 鈍. 瘸這bnej, kt鏎 koncelebrowali kap豉ni archidiecezji lubelskiej, zamojsko-lubaczowskiej, sandomierskiej i pracuj帷y w diecezji 逝ckiej.

毒鏚這: "http://pl.wikipedia.org/wiki/Kazimierz_Zaj%C4%85c"
08:31, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
sobota, 21 kwietnia 2007
Bp Stefan Walczykiewicz

Stefan Walczykiewicz

Z Wikipedii

Biskup Stefan Walczykiewicz (1886-1940). Urodzi si 17 sierpnia 1886 roku w Gostyninie. Zmar dnia 12 maja 1940 roku w ㄆcku.Kap豉n diecezji p這ckiej, bp pomocniczy diecezji 逝ckiej. Doktor filozofii i teologii. Urodzi si w Gostyninie w rodzinie mieszcza雟kiej 25 lipca 1886 roku. Ojciec Antoni by miejscowym rzemie郵nikiem, a matka Anna opiekowa豉 si wielodzietn rodzin. Po uko鎍zeniu gostyni雟kiej szko造 powszechnej, uczy si w p這ckim Seminarium Duchownym. Wybitne osi庵ni璚ia w nauce spowodowa造 kontynuowanie studi闚 na Uniwersytecie Gregoria雟kim w Rzymie, gdzie zdobywa dwa tytu造 doktorskie z teologii oraz prawa kanonicznego. 安i璚enia kap豉雟kie przyj掖 w 1912 roku. Na par miesi璚y wyje盥瘸 do Stan闚 Zjednoczonych. Po powrocie do P這cka pracuje w Wy窺zym Seminarium Duchownym jako wyk豉dowca, a w 1915 r. otrzymuje katedr teologii moralnej. W nied逝gim czasie otrzymuje r闚nie funkcj prorektora uczelni. Dzia豉 spo貫cznie. Aktywnie uczestniczy w pracach Rady Rodzicielskiej przy Szkolnictwie Powszechnym w P這cku, organizuje Zjazdy Katolickie w M豉wie i P這cku, jest postaci powszechnie znan i lubian. 20 lipca 1928 roku zosta mianowany przez Papie瘸 Piusa XI biskupem pomocniczym diecezji 逝ckiej i biskupem tytularnym Zenopolis in Isaura. Konsekrowany na biskupa 25 listopada 1928 r. w katedrze 逝ckiej przez ordynariusza diecezji bpa Adolfa Piotra Szel捫ka w asy軼ie bpa Leona Wetma雟kiego, sufragana p這ckiego. „Znam go od chwili wst徙ienia jego do Seminarium. Obok szerokiej wiedzy posiada pi瘯nie urobion dusz” – pisa bpa A.P. Szel捫ek w li軼ie do kardyna豉 A. Hlonda z 29 sierpnia 1928 roku. Jako biskup pomocniczy pe軟i funkcj wikariusza generalnego diecezji 逝ckiej. Jest tak瞠 profesorem miejscowego seminarium duchownego. 29 kwietnia 1929 r. roku Konferencja Episkopatu Polski typuje jego osob na pielgrzymk do Rzymu zwi您an z obchodami Roku 安i皻ego. Asystent ko軼ielny Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej w ㄆcku. Przewodnicz帷y diecezjalnej rady artystycznej dzia豉j帷ej w ramach Sekcji II nauki i sztuki kurii diecezjalnej w ㄆcku. W sierpniu 1936 roku zostaje sekretarzem Komisji Episkopatu na Synodzie Plenarnym w Cz瘰tochowie. Po wej軼iu wojsk sowieckich 17 wrze郾ia 1939 roku jest aresztowany. Po licznych przes逝chaniach, kt鏎e mocno nadw徠li造 jego zdrowie, umiera w ㄆcku 12 maja 1940 roku. w uroczystym pogrzebie, kt鏎y przybra charakter pochodu przez ca貫 miasto, opr鏂z parafian, nie zabrak這 r闚nie przedstawicieli Gminy 砰dowskiej. Zosta pochowany na miejscowym cmentarzu, a mieszka鎍y ㄆcka ufundowali biskupowi wspania造 pomnik. Przetrwa on zawieruch wojenn i dopiero w latach 70. XX wieku wraz z cmentarzem zniszczony. Nie przedstawiony w pracy ks. Romana Dzwonkowskiego pt. „Leksykon duchowie雟twa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939-1988”, Lublin 2003. Dnia 8 wrze郾ia 1991 r. bp. Roman Marcinkowski ods這ni i po鈍i璚i tablic pami徠kow ku jego czci w ko軼iele parafialnym w Gostyninie. Podobna tablica zosta豉 tak瞠 ods這ni皻a w ko軼iele katedralnym w ㄆcku w 1995 roku – jest tam upami皻niony razem z ordynariusze diecezji bpem A.P. Szel捫kiem.


毒鏚豉

  • A.P., „Sufragan diecezji 逝ckiej J.E. ks. Bp Stefan Walczykiewicz”, [w:] „Miesi璚znik Pasterski P這cki” R. 23: 1928, nr 9, s. 266-267.
  • „Biskup Stefan Walczykiewicz (1886-1940)”, [w:] „Wo豉nie z Wo造nia” nr 5 (6) 1995, s. 5- 6.
  • „Elenchus Cleri Ecclesiarumque Dioecesis Luceoriensis” 1929, s. 5, 14; 1932, s. 5, 14, 15; 1933, s. 5, 14, 15; 1937, s. 5, 11, 14-16; 1938, s. 5, 11, 14-16.
  • Ks. Piotr Nitecki, „Biskupi Ko軼io豉 w Polsce w latach 965-1999. S這wnik biograficzny”, wyd. II, Warszawa 2000, kol. 468.
  • Zdzis豉w Szuba, „Biskupi polscy XX wieku”, [w:] „砰cie Katolickie” R. 2: 1983, z. 5-6, s. 23-244, s. 94-95.


Linki zewn皻rzne

  • Bishop Stefano Walczykiewicz
09:39, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
poniedzia貫k, 12 marca 2007
Zmar ks. kan. Augustyn Mednis

如. ks. kan. Augustyn Mednis

Z Wikipedii

http://pl.wikipedia.org/wiki/Augustyn_Mednis

Ks. Augustyn Mednis (urodzi si 11 stycznia 1932 roku na υtwie – zmar 10 marca 2007 r. w ㄆcku) – duchowny rzymskokatolicki, Kurlandczyk, znawca i mi這郾ik polskiej kultury duchowej. 安i璚enia kap豉雟kie przyj掖 29 lipca 1958 roku. Nale篡 do grona ksi篹y, kt鏎zy z υtwy przybyli do pracy na terenie Ukrai雟kiej SRR. Pracowa w archidiecezji lwowskiej: wikariusz w Samborze (od 1969 roku), a nast瘼nie proboszcz w Stryju, Szczercu i 砰daczowie do 1991 roku. W latach 1991-1999 proboszcz w Chodorowie i dziekan stryjski. W diecezji 逝ckiej pracowa od 1 wrze郾ia 1999 roku. Wikariusz generalny diecezji 逝ckiej. Kanonik Gremialny Kapitu造 Metropolitalnej Lwowskiej. Kanonik Honorowy Kapitu造 Katedralnej w ㄆcku. Kustosz Muzeum Diecezjalnego w ㄆcku (od 1 pa寮ziernika 2004 roku). Rezydowa w Torczynie. Spieszy z pomoc dla student闚 Ko豉 Naukowego Student闚 Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiello雟kiego w Krakowie, kt鏎zy pod kierunkiem dra Adama Betleja przeprowadzali inwentaryzacj sakralnych obiekt闚 zabytkowych na terenie archidiecezji lwowskiej i diecezji 逝ckiej.


Literatura

  • Ks. J霩ef Wo販za雟ki, „Przybysz z P馧nocy”, [w:] „Go嗆 Niedzielny” nr 14 z 5 kwietnia 1992 r.
  • El瘺ieta Borek, „Droga do Zaleszczyk”, [w:] „Dziennik Polski” nr z 17 lipca 2000 r.
  • Ks. Witold J霩ef Kowal闚, „Przybysz z P馧nocy”, [w:] Go嗆 Niedzielny” nr 17 z 26 kwietnia 1992 r., s. 6.
  • Ks. Witold J霩ef Kowal闚, „Jubileusz kap豉na w kontek軼ie najnowszej historii Ko軼io豉”, [w:] „Wo豉nie z Wo造nia” nr 1 (44) ze stycznia-lutego 2002 r., s. 31-32.
  • Andrzej Betlej, Marcin Biernat, Micha Kurzej, Wojciech Walanus (oprac.), „Zbiory Muzeum Diecezjalnego w ㄆcku. Rze嬌a”, Krak闚 2006.

Linki zewn皻rzne

  • Jubileusz kap豉na
  • 11 rocznica wskrzeszenia hierarchii rzymskokatolickiej na Ukrainie

毒鏚這: [http://pl.wikipedia.org/wiki/Augustyn_Mednis]

07:37, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 04 marca 2007
Ks. Ludwik Kr鏊ik

Ludwik Kr鏊ik

Z Wikipedii

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Kr%C3%B3lik

Ludwik Kr鏊ik (1942-1999), duchowny rzymskokatolicki, Kapelan Honorowy Jego 安i徠obliwo軼i (pra豉t), profesor, historyk Ko軼io豉, dziekan Papieskiego Wydzia逝 Teologicznego w Warszawie. Urodzi si 1 czerwca 1942 roku w Pobu瘸nach na Lwowszczy幡ie w wielodzietnej rodzinie rolniczej. W latach 1961-1967 uko鎍zy Wy窺ze Metropolitalne Seminarium Duchowne w Warszawie. Po przyj璚iu 鈍i璚e kap豉雟kich w 1967 roku by wikariuszem w kilku parafiach 闚czesnej archidiecezji warszawskiej. W latach 1973-1977 studiowa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskuj帷 licencjat, a nast瘼nie doktorat z historii Ko軼io豉. Po habilitacji w 1986 roku na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, w 1988 roku zosta docentem Papieskiego Wydzia逝 Teologicznego w Warszawie. W latach 90. XX wieku uzyskuje kolejne stopnie profesorskie na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie, a w 1997 roku obj掖 tak瞠 stanowisko profesora nadzwyczajnego na Akademii Teologii Katolickiej, znajduj帷ej si r闚nie w Warszawie (obecnie: Uniwersytet Kardyna豉 Stefana Wyszy雟kiego). Pierwsze dwie publikacje ksi捫kowe zmar貫go ksi璠za profesora powi您ane s z nasz diecezj. S to: „Organizacja dekanalna diecezji 逝ckiej i brzeskiej w XVII i XVIII w.” (Lublin 1981) i „Organizacja diecezji 逝ckiej i brzeskiej od XVI do XVIII w.” (Lublin 1983). Druga z wymienionych prac – praca doktorska – jest monografi organizacji diecezji 逝ckiej, kt鏎a w omawianym czasie by豉 nies造chanie rozleg豉 terytorialnie. Dzi jej tereny nale膨 do trzech niepodleg造ch pa雟tw. Obejmowa豉 nie tylko Wo造 i Brac豉wszczyzn (teren obecnej Ukrainy), ale i okr璕 brzeski (cz窷 PolesiaBia這ru) oraz Podlasie (obecnie tylko ono nale篡 do Polski). Rozprawa na temat organizacji diecezji 逝ckiej i brzeskiej by陰 nowatorsk, gdy dotychczas nie by這 takiego opracowania. Ks. prof. Kr鏊ik odkry nieznane relacje biskup闚 逝ckich i brzeskich wysy豉ne do Rzymu. Natrafi tak瞠 w 廝鏚豉ch na adnotacje dotycz帷e 3 synod闚 逝ckich. Osi庵ni璚iem opracowania 酥. ks. Ludwika by豉 nieznana badaczom prepozytura okr璕owa w Brze軼iu (podobne prepozytury, jako jednostki terytorialnej organizacji wewn徠rzdiecezjalnej, wyst瘼owa造 jedynie w diecezji krakowskiej). Od 1984 roku 酥. ks. Ludwik Kr鏊ik mieszka w domku pokamedulskim przy warszawskim seminarium na Bielanach. W ostatnich latach, opr鏂z sprawowania funkcji Dziekana Papieskiego Wydzia逝 Teologicznego w Warszawie, by wicepostulatorem w procesie kanonizacyjnym pi璚iu m璚zennik闚 II wojny 鈍iatowej oraz cz這nkiem Komisji Historycznej w procesie beatyfikacyjnym ks. Jerzego Popie逝szki. Jego dewiz 篡ciow by造 s這wa 鈍. Jana od Krzy瘸: „Im mniejszym by zapragniesz, tym wi瘯szym si staniesz”. Ulubion lektur – jak podaje „Kto jest kim w Ko軼iele. Ekumeniczne «who is who» chrze軼ija雟twa w Polsce” Grzegorza Polaka, Warszawa 1999, s. 191) – obok Pisma 安i皻ego, by造 ksi捫ki historyczne (zw豉szcza Henryka Sienkiewicza i J霩efa Ignacego Kraszewskiego), dzie豉 鈍. Jana od Krzy瘸, 鈍. Teresy, „Dzienniczek” b. s. Faustyny Kowalskiej, hagiografia, historiografia, teologia historii oraz ksi捫ki z dziedziny teologii moralnej i ascetycznej. Msza 鈍. pogrzebowa zosta豉 odprawiona we wtorek, 21 grudnia 1999 roku w ko軼iele pw. Niepokalanego Pocz璚ia Naj鈍i皻szej Maryi Panny w Lasku Biela雟kim po czym doczesne szcz徠ki zosta造 przewiezione na Cmentarz Pow您kowski w Warszawie i pochowane we wsp鏊nym grobie kap豉n闚. Na nekrologu opublikowanym w prasie zosta造 napisane s這wa: „oka mu Panie swoje mi這sierdzie”.

毒鏚豉

ks. Witold J霩ef Kowal闚, „Historyk diecezji 逝ckiej”, [w:] „Wo豉nie z Wo造nia” nr 1 (32) ze stycznia-lutego 2000 r., s. 29-30.

毒鏚這: "http://pl.wikipedia.org/wiki/Ludwik_Kr%C3%B3lik"
19:25, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
pi徠ek, 16 lutego 2007
Biogramy 逝ckich biskup闚 pomocniczych

BISKUP STANISxW ΜZA

Witam serdecznie.

Nazywam si Marek υza od kilku lat prowadz badania genaologiczne dotycz帷e rodziny ΜZA wywodz帷ej si z υz闚 le膨cych w dawnej ziemi drohickiej a obecnym powiecie siedleckim Polska.
Poszukuj wszelkich informacji o biskupie pomocniczym 逝ckim Stanis豉wie υza kt鏎y to zmar w 1639 r. i wed逝g Niesieckiego zosta pochowany w Katedrze w ㄆcku.
Interesuj mnie wszelkie informacje, je郵i to mo磧iwe uprzejmie prosz o pomoc.
Pozdrawiam

Marek υza
lozmar@interia.pl

Od redakcji:
Poza biogramem autorstwa Krzysztofa Rafa豉 Prokopa nie posiadamy innych informacji. W „Polskim S這wniku Biograficznym” nie ma biogramu wspomnianego biskupa. Mo瞠 kto z naszych czytelnik闚 napisze biogram tego pasterza. P鏦i co za陰czamy biogram autorstwa K.R. Prokopa przygotowany przeze do niepublikowanego jeszcze „Schematyzmu diecezji 逝ckiej”:

Stanis豉w υza 1634-1639 (?)


Powo豉ny na urz康 sufragana 逝ckiego w roku 1632 przez ordynariusza Achacego Grochowskiego, prekonizacj ze strony Stolicy Apostolskiej z przydaniem biskupstwa tytularnego Argos uzyska 12 VI 1634. Oficja i wikariusz generalny diecezji. By r闚nocze郾ie proboszczem w Tykocinie i prepozytem kapitu造 kolegiackiej w O造ce. Zmar zapewne w roku 1639 lub wcze郾iej.

Krzysztof Rafa Prokop

10:33, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
poniedzia貫k, 13 listopada 2006
安. Jozafat Kuncewicz

Jozafat Kuncewicz

http://www.brewiarz.katolik.pl/czytelnia/swieci/11-12.php3

安i皻y Jozafat Kuncewicz

biskup i m璚zennik

Jan urodzi si w 1580 r. we W這dzimierzu Wo造雟kim. Pochodzi z rodziny mieszcza雟kiej. Wys豉ny do Wilna, aby przysposobi si do zawodu kupieckiego, zetkn掖 si tam ze spraw unii. W 1604 r. przyj掖 habit bazylia雟ki oraz imi Jozafat. W pi耩 lat p騧niej po studiach teologicznych zosta kap豉nem.
W wieku 38 lat zosta arcybiskupem unickim w Po這cku, gdzie podj掖 prac bardziej misjonarza ni pasterza. B璠帷 biskupem nadal prowadzi 篡cie skromne i surowe. Swoje jednoizbowe mieszkanie dzieli z bezdomnym. Jego dzia豉lno嗆 budzi豉 niezadowolenie przeciwnik闚 unii z Ko軼io貫m Rzymskim. Po powrocie z sejmu w Warszawie (1621) dosz這 nawet do zamieszek i tumult闚 prawos豉wnej ludno軼i. Kiedy wyszed do t逝mu demonstruj帷ego przed jego mieszkaniem w Witebsku 12 listopada 1623 r., zosta napadni皻y i zabity. Sponiewierane cia這 安i皻ego utopiono w D德inie.
Arcybiskup Jozafat zosta beatyfikowany w 1643 r., kanonizowany w 1867 r. Jest patronem diecezji siedleckiej, drohiczy雟kiej, zakonu bazylian闚, Rusi, Litwy, Wilna. Jego relikwie odby造 tu豉cz i d逝g drog. W zwi您ku z rozszerzaj帷ym si wp造wem prawos豉wia na terenach wschodnich Kr鏊estwa Polskiego by造 one sk豉dane w miastach Bia這rusi, na Litwie, w Polsce. W 1667 r. powr鏂i造 do Po這cka. W 1706 r. z obawy przed profanacj umieszczono je w kaplicy zamku Radziwi陶闚 w Bia貫j Podlaskiej. Po kanonizacji 安i皻ego carat za膨da, aby je ukryto w podziemiu ko軼io豉 bazylian闚. W 1916 r. przewieziono je do ko軼io豉 bazylian闚 鈍. Barbary w Wiedniu. Od 1949 r. spoczywaj w bazylice 鈍. Piotra na Watykanie.

W ikonografii 鈍. Jozafat Kuncewicz przedstawiany jest w stroju biskupim rytu wschodniego. Jego atrybutem jest top鏎.

16:37, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
鈔oda, 09 sierpnia 2006
Bp Bernard Maciejowski

http://pl.wikipedia.org/wiki/Bernard_Maciejowski

Bernard Maciejowski herbu Cio貫k ur. 1548 - w Krakowie 19 stycznia 1608, biskup 逝cki i krakowski, 1606-1608 arcybiskup gnie幡ie雟ki i prymas Polski.

Nauki pobiera w kolegium jezuickim w Wiedniu. Od 1570r chor捫y nadworny kr鏊a Zygmunta Augusta. W latach 1579-1581 uczestnik wojen z Moskw za panowania Stefana Batorego. Pod wp造wem ksi璠za Piotra Skargi podejmuje decyzj o studiach teologicznych w Rzymie, kt鏎e odbywa od 1582. W 1586 w Rzymie przyj掖 鈍i璚enia kap豉雟kie,w tym samym roku zosta kanonikiem krakowskim. Po 鄉ierci Stefana Batorego popar starania o tron polski Zygmunta III Wazy. Za to poparcie dosta nominacj w 1588 na biskupstwo 逝ckie. Jako biskup 逝cki ufundowa w Lublinie kollegium jezuickie. W latach 1591-96. Bra udzia w przygotowaniu unii brzeskiej. W 1600 zostaje biskupem krakowskim, ingres do katedry wawelskiej odby 12 sierpnia 1600. Jako biskup Krakowa zwo豉 w 1601 synod i wyda list pasterski skierowany do proboszcz闚, uwa瘸ny dzisiaj za pierwszy podr璚znik duszpasterstwa. List ten w 1607 zosta spopularyzowany w ca貫j Polsce. W 1603 Maciejowski otrzyma kapelusz kardynalski,a 3 lata p騧niej nominacj na arcybiskupa gnie幡i雟kiego i prymasa Polski. By reformatorem Ko軼io豉 w duchu Soboru Trydenckiego. Zwolennik kontrreformacji i kultu kr鏊owej Jadwigi Andegawenki oraz jej czarnego krucyfiksu z katedry wawelskiej. Mecenas artyst闚, poet闚 i uczonych. Pochowany zosta w katedrze wawelskiej, w kaplicy Matki Bo瞠j 好ie積ej. Spocz掖 obok stryja Samuela Maciejowskiego, r闚nie biskupa krakowskiego. Zachowa si portret biskupa przechowywany zgodnie ze zwyczajem w kru瞟ankach klasztoru Franciszkan闚.

20:35, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 06 sierpnia 2006
Micha Godlewski

Micha Godlewski

Oto kopia strony http://prowincja.krotona.pl.rustoy.info/ zapisana przez G o o g l e w 27 Maj 2006 12:42:38 GMT.

Micha Godlewski (ur· 21 pa寮ziernika 1872 w Warszawie, zm· 20 maja 1956 w Krakowie), polski duchownу katolicki, historуk Ko軼io豉, biskup pomocniczу 逝cki i уtomierski, arcуbiskup tуtularnу Amorianus, profesor Akademii Duchownej w Petersburgu i Uniwersуtetu Jagiello雟kiego· Bу sуnem Antoniego (ziemianina, prezesa Towarzуstwa Kredуtowego Ziemskiego w Siedlcach) i Anieli Klementуnу z domu Le Brun de la Scie· Ucz瘰zcza do IV gimnazjum w Warszawie (do 1893), nast瘼nie studiowa w Seminarium Duchownуm w Warszawie (1893-1897); w latach 1897-1901 odbу studia teologiczne w Akademii Ducℎownej w Petersburgu, a 1901-1903 historуczne na uniwersуtecie we Frуburgu· W 1900 w Warszawie przуj掖 鈍i璚enia kap豉雟kie· W 1903 zosta profesorem nadzуczajnуm Akademii Duchownej w Petersburgu, kierowa Zak豉dem Homiletуki (1903-1904), nast瘼nie Zak豉dem Historii Ko軼io豉 (1904-1917); bу r闚nie bibliotekarzem Akademii i kapelanem miejscowуch zakonnic· W 1907 obroni doktorat teologii· Korzуstaj帷 z nawi您anуch w Petersburgu kontakt闚 z arуstokracj mia pe軟у dost瘼 do archiw闚 carskich· W pa寮zierniku 1916 zosta mianowanу biskupem tуtularnуm Agbia i biskupem pomocniczуm 逝ckim i уtomierskim; przуj掖 sakr biskupi 4 lutego 1917 w Petersburgu· Rezуdowa pocz徠kowo w уtomierzu, od 1918 w ㄆcku; pe軟i liczne funkcje w obu diecezjach, bу m·in· wikariuszem generalnуm, oficja貫m i administratorem· Ordуnariuszami bуli w tуm czasie Ignacу Dubowski oraz Adolf Szel捫ek; wobec zmian granic pa雟twowуch diecezja уtomierska zanik豉 w 1921· Biskup Godlewski prowadzi aktуwn dzia豉lno嗆 w dziedzinie szkolnictwa; jako prezes Polskiej Macierzу Szkolnej na Woуniu przуczуni si do powstania kilkuset szk馧 powszechnуch, sze軼iu gimnazj闚 oraz wielu seminari闚 nauczуcielskich· Przez pewien czas - w czasie wojnу polsko-radzieckiej 1920 - bу zmuszonу do pracу w fabrуce jako robotnik· Zrezуgnowa z funkcji biskupa pomocniczego w 1926 i skoncentrowa si na dzia豉lno軼i naukowej na Uniwersуtecie Jagiello雟kim; p騧niej, 14 stуcznia 1949, otrzуma promocj do godno軼i arcуbiskupa tуtularnego Amorianus· Od 1927 bу profesorem zwуczajnуm UJ, w latach 1927-1951 kierowa Katedr Historii Ko軼io豉 Powszechnego· Wszed w sk豉d specjalnego poufnego komitetu ds· obronу autonomii uniwersуtetu, powo豉nego przez Stanis豉wa Estreichera w czasie reform ministra Janusza J璠rzejewicza (1933)· Na Mi璠zуnarodowуm Kongresie Historуcznуm w Warszawie w 1933 reprezentowa Watуkan· Mia opini 鈍ietnego wуk豉dowcу· W 1915 zosta cz這nkiem rzeczуwistуm, a w 1929 cz這nkiem zwуczajnуm Towarzуstwa Naukowego Warszawskiego; od 1931 bу cz這nkiem-korespondentem PAU· Nale瘸 ponadto m·in· do Polskiego Towarzуstwa Opieki nad Zabуtkami Przesz這軼i w Rosji, Towarzуstwa Mi這郾ik闚 Historii w Petersburgu, Towarzуstwa Przуjaci馧 Nauk w Wilnie, Kr鏊ewskiego Towarzуstwa Historуcznego w Budapeszcie (cz這nek honorowу)· Bу odznaczonу Krzу瞠m Komandorskim Orderu Polonia Restituta (1925) oraz w璕ierskim Orderem Zas逝gi II klasу· W pracу naukowej ks· Godlewski zajmowa si histori nowoуtn Ko軼io豉 w Polsce oraz polsko-rosуjskimi stosunkami religijnуmi· Wiele uwagi po鈍i璚i osobie arcуbiskupa mohуlewskiego Stanis豉wa Siestrze鎍ewicza, zwierzchnika katolik闚 w Rosji; przуgotowa do wуdania listу i dziennik Siestrze鎍ewicza· Bada ustosunkowanie duchowie雟twa do polskiego ruchu narodowowуzole鎍zego w XIX-wiecznej Polsce i Rosji· Odnalaz wiele nieznanуch materia堯w archiwalnуch dotуcz帷уch organizacji i dzia豉lno軼i Ko軼io豉 katolickiego w Rosji· Wуda m·in· Polonica XV et XVI ss· quae in Bibliotheca Caes· R·C· Eccl· Academiae Petropolitanae asservantur (1901), 廝鏚豉 do bibliografii ksi璕ozbioru Akademii Duchownej w Petersburgu Monumenta Ecclesiastica Petropolitana (1906-1913, 5 tom闚), Documenta ad historiam seminarii principalis Vilnensis pertinentia 1803-1822 (1913-1917)· Jako historуk bу zwolennikiem teorii o decуduj帷ej roli wуbitnуch jednostek na bieg dziej闚; krуtуkowanу przez Jana Nepomucena Fija趾a, cieszу si natomiast poparciem (i przуja幡i) Szуmona Askenazego· Og這si szereg prac naukowуch, m·in·:
- W obronie wolno軼i nauki (1933) Ponadto opublikowa kilka przem闚ie (Mowa miana przу otwarciu pierwszego gimnazjum polskiego w Kijowie, 1917; Mowa w Katedrze wawelskiej w dniu z這瞠nia proch闚 S這wackiego, 1927) oraz studia literackie (Il Magnifico, 1936; Dante a Odrodzenie, 1938; Jasnowidze i mistуcу parуscу a Robespierre, 1939)· 毒鏚豉:
- Cesarz Aleksander I jako mistуk (1923)
- Jubileusz kardуna豉 Dezуderego Mercier (1924)
- Arcуbiskup Siestrze鎍ewicz i Stanis豉w August w Petersburgu (1928)
- Tragedia arcуbiskupa Feli雟kiego (1930)
- Watуkan a powstanie listopadowe (1931)
- Stolica Apostolska i 安i皻e Przуmierze (1918)
- Biogramу uczonуch polskich, Cz窷 I: Nauki spo貫czne, zeszуt 1: A-J, Wroc豉w 1983
- Piotr Nitecki, Biskupi Ko軼io豉 w Polsce w latach 965-1999· S這wnik biograficznу, Warszawa 2000
- Ostatnie pragnienie Stanis豉wa Siestrze鎍ewicza Bohusza (1911)

*

23:06, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
B. Jan Beyzym (Jakov Krotov)

B. Jan Beyzym

Яков Кротов

Словарь святих

http://www.krotov.info/yakov/6_bios/58_xx/1912_io.htm

Иоанн Бейзим (Jan Beyzym, 15.5.1850, Бейзими Велки, Украина – 2.10.1912, Финаранцоа, Мадагаскар). Поляк-иезуит, рукоположенный в священники в Кракове 26.7.1881. Семнадцать лет о. Ян преподавал в иезуитском колледже в Тарнополе, пока не почувствовал другое призвание: проповедовать Евангелие прокаженным. В 1898 г. он отправился на Мадагаскар, став первым священником в местной колонии. Здесь в лепрозории Амбахиворака 150 прокаженных жили в пустыне, абсолютно изолированные от окружающего мира, в убогих хижинах, без всякой медицинской помощи. Тут часто умирали от голода, а не от проказы. Лечить «болезнь Хансена» тогда еще не умели, но Бейзим быстро заметил, что хорошее питание и соблюдение гигиенических правил снижают риск заражения и замедляют течение болезни. Он стал собирать средства среди соотечественников, сумел увеличить рацион риса, и в итоге число смертей снизилось с 57 в неделю до 5 в год. В 1903 г. он начал строительство больницы для прокаженных в Маране под Финаранцоа, и к 1911 г. стройка была окончена, благодаря поддержке жертвователей из Германии и Австрии, она существует по сей день. Беатиф. 18.8.2002. Память 2 октября.

21:48, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
Sijanije swjatosti. Jan Beyzym

Сияние святости

Ян Бейзим

"Cвет Евангелия" № 32 (381) от 1 августа 2002 года.

http://www.catholic.ru/svet/381/018.html



Сияние святости

"Любовь познали мы..."

18 августа во время мессы на краковских Блонях Святейший Отец прославил в лике блаженных четырех подвижников. Об одном из них, архиепископе Варшавы Зигмунте Фелинском, основателе монашеской конгрегации Францисканок Семьи Марии, мы уже рассказывали (см. "СЕ" №№27-28). Сегодня мы предлагаем вам краткие жизнеописания еще троих блаженных: о. Яна Войцеха Балицкого, о. Яна Бейзима и с. Санции Шимковяк.

(...)

Отец Ян Бейзим родился 15 мая 1850 г. на Волыни. В возрасте 22 лет вступил в орден иезуитов. После рукоположения в течение 10 лет работал воспитателем в гимназии. В возрасте 48 лет уехал на Мадагаскар, чтобы посвятить себя служению прокаженным, страдавшим не только из-за отсутствия средств к существованию, но и по причине духовной нищеты. Им о. Бейзим отдавал все свои силы, способности и любовь.

"Я еще не знаю их языка, - писал подвижник, - однако живу с ними, чтобы у несчастных была месса и утешение в час кончины". Он старался дать одежду, кров над головой, спасти больных от голодной смерти. Не имея ни копейки, но уповая на заступничество Пресвятой Богородицы и рассчитывая на помощь соотечественников, решил построить в Маране больницу, оснащенную самыми современными средствами, где прокаженные могли бы жить по-человечески, иметь достойный уход и духовную поддержку. Приют, основанный блаж. Яном, существует до сих пор.

Отец Бейзим умер от истощения организма, вследствие лихорадки и недоедания, 2 октября 1912 г. Местная пресса писали о нем: "Самая лучшая похвала для этого человека - то, что ради любви ко Христу он стремился всегда служить прокаженным и добился разрешения на свою деятельность". Святейший Отец охарактеризовал апостольское служение о. Яна такими словами: "Подлинная ценность человека измеряется любовью, той, которая полагает "душу свою за братьев" (ср. 1Ин 3,16). Именно такую любовь нам явил о. Бейзим, служитель прокаженных, который ради них покинул Родину и затворился в лепрозории на Мадагаскаре".
(...)

Жанна Дегтярёва

21:04, kovaliv
Link Dodaj komentarz »
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 6
| < Pa寮ziernik 2018 > |
Pn Wt Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
O autorze
uahistory Vesna Wo豉nie z Wo造nia - Волання з Волині

Promote Your Page Too